سرخط خبرها
خانه / هم اندیشی / نشست هم اندیشی اخلاق و مشی استادی در واحد نور

نشست هم اندیشی اخلاق و مشی استادی در واحد نور

نشست هم اندیشی اخلاق و مشی استادی با سخنرانی جناب آقای دکتر ابراهیمیان ریاست محترم نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه های آزاد اسلامی استان مازندران در واحد نور برگزار گردید. در این dfvvdfنشست اساتید واحد نور و اعضای هیئت علمی شرکت داشتند.

به همت معاونت فرهنگی اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور و با همکاری دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه های آزاد اسلامی استان مازندران این نشست هم اندیشی در تاریخ آذرماه ۹۳ برگزار گردید.

حجت الاسلام والمسلمین ابراهیمیان با اشاره به ویژگیها و وظایف استاد در امر تدریس گفت: فردی می تواند استاد اخلاق شود و تاثیر اخلاقی در افراد داشته باشد که حرف و سخنش موثر واقع شود.

ابراهیمیان افزود: حضرت امیرمومنان نه مولفه برای اخلاق و آداب استادی را داشتن روحیه تحقیق و پژوهش، داشتن اخلاق خوب و اهل تواضع و فروتنی، احترام گذاشتن به شخصیت دانشجو، آراسته بودن، خلوص نیت در تدریس، رعایت تناسب صدا با محیط درس، درنگ نمودن در کلاس پس از پایان تدریس، برقراری ارتباط عاطفی و احساس مسئولیت نسبت به ایمان دانشجو و هر آنچه برای خود می پسندد برای دانشجویان نیز بپسندد عنوان کرد و گفت: ثمرات تحقیق چهار چیز است؛ دانش و تحقیق در اعضای بدن دانشمند آشکار می شود، آدم محقق سکوتش بیشتر می شود، محقق در برابر سخن حق انعطاف دارد و تفریح و تفرج خود را در مطالعه و تحقیق می یابد.

وی تصریح کرد: استاد باید وقت زنده خود را به پژوهش اختصاص دهد و نتایج تحقیق خود را در اختیار دیگران قرار داده تا تحقیق اش افزایش پیدا کند.

صدرالدین متولی نیز سخنان خود را با جمله ای از امام خمینی (ره) آغاز کرد و گفت: دانشگاه کارخانه آدم سازی است. در دانشگاه بهترین های جامعه جوان کشور جمع می شوند و انتظار می رود بهترین آداب، رسوم و اخلاق در آن رایج گشته تا انسانهای وارسته، مدیر و مدبر تربیت شوند.

رئیس دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور برگزاری نشست های فرهنگی هم اندیشی استادان را افزایش علم و دانش و معرفت افزایی استادان دانست و خواستار تداوم این جلسات شد.

وی با اشاره به اینکه استادان باید در دل دانشجویان و در فضای ذهن آنها یک حضور معنوی، هدایتگر و آرامش بخش داشته باشند گفت: وظیفه استادان حضور به موقع، مخلصانه و تاثیرگذار در دانشگاه و پرورش انسانهای متعهد و متخصص است.

دکتر ابراهیمیان تأکید کرد: در اندیشه دینی ما، همواره تعلیم، تهذیب، دانایی و دینداری همزاد و همراه اند. هم آن کس که می خواهد از خرمن دانش خوشه برچیند، باید جامه ای از جنس پارسایی بر تن کند و هم آنکه می خواهد کام مشتاقان و مشتریان دانش را به آب علم و اندیشه سیراب سازد، باید دل و جان دانش اندوزان را به طهارت و تابناکی بیاراید تا مبادا در شوره زار، تخم بی حاصل بکارد و رنج بی گنج برد و از کشته خویش هیچ ندروَد.
تأکید مکرر قرآن بر دو رسالت بزرگ پیامبران ـ تهذیب و تعلیم ـ الگوی روشنی فرا روی کسانی می نهد که گام در راه پیامبران می نهند و رسالت آموزش و راهبری را بر دوش می کشند. معلمان جامعه که چنین رسالتی یافته اند، باید مؤکد و مکرر بر دو عنصر تعلیم و تربیت عطف توجه نشان دهند که اگر از تهذیب و پرورش غفلت ورزند، هرگز پیامبرانه نخواهند زیست.
در نظام آموزشی ما که از رویکرد دینی الگو می گیرد، پرورش جان آدمی که البته به لحاظ رُتبی مقدم بر دانایی و آگاهی انسان است، بر عهده معلمان و مربیانی است که بر خردفزایی و رشد آگاهی انسان کمر همت بسته اند؛ برای پیشرفت آموزشی فراگیران، تدابیر کارسازی اندیشیده می شود و از کتاب و کلاس و استاد گرفته، تا فضایی فیزیکی و تکنولوژی آموزشی، همه در خدمت رشد علمی و اندیشه ای فراگیران قرار می گیرد و سرانجام کارنمای آموزشی که میزان رشد یا افت فراگیر را در تحصیل بنمایاند و نیز تمهیداتی که ضعف ها را پوشش دهد، به کار گرفته می شوند تا پیشرفت علمی فراگیر (دانش آموز و دانشجو) به سامان رسد.
هم چنین با نمودارهای آموزشی که منحنی رشد یا افت محصلان را آشکار می سازد و نیز نظارتی که بر فرایند یاد دهی استاد و یادگیری شاگردان اعمال می شود، توفیق یا عدم توفیق آموزشی استادان نیز نشان داده خواهد شد؛ اما به حقیقت چه ساز و کاری به کار گرفته می شود، تا رشد تربیتی و پرورشی فراگیر که باید همزاد و همپای رشد آموزشی او سیر تکاملی داشته باشد، مورد سنجش و ارزیابی قرار گیرد و چه تدابیری اتخاذ می گردد تا عملکرد استادان و عنایت آنان به تربیت شاگردان، مورد شناسایی و نقد واقع شود و مشخص گردد که آیا آنان اساساً به این رسالت سنگین و پردشوار، توجه مبارک و مؤثری دارند یا خیر؟
البته در نظام آموزشی ما و در دوران تحصیلی ابتدایی و راهنمایی، تنها کار سازمان یافته برای آگاهی از رشد تربیتی فراگیر، گنجاندن نمره انضباط در کارنمای تحصیلی اوست و چنان که می دانیم، نمره کمی آن، در مجموع متأثر از قانون پذیری یا قانون ستیزی دانش آموز (رعایت یا عدم رعایت قوانین آموزشی) است و ارتباط وثیقی با سطح تربیتی وی ندارد. باری اگر توجه به تربیت و اخلاق فراگیر ضرورت دارد، در تحصیلات عالی تر و مقاطع دانشگاهی، این توجه فوریت و ضرورت ویژه ای می یابد؛ از یک سو استادان مقطع تحصیلی دانشگاه، نسبت به دوران اولیه تحصیل، از تکثر، تنوع و تعدد بیشتری برخوردارند، چنان که می دانیم فراگیران دوران ابتدایی، از الگوی واحدی (مثبت یا منفی) پیروی می کنند و چون تنها با یک استاد مواجه اند، در تأثیر پذیری و الگوگیری سر در گم نخواهند بود؛ بر خلاف آنان دانش آموزان راهنمایی، متوسطه و دانشجویان دانشگاه، به دلیل داشتن معلمان و استادان متنوع، الگوهای متفاوتی دارند و داشتن همین الگوهای متفاوت که قطعاً از لحاظ منش و رفتار متفاوت هستند، ممکن است فراگیران را دچار تعارض رفتاری گرداند و در تشکیل شخصیت متعادل آنان مانع ایجاد نماید. با این تفاصیل، تکیه بر جنبه تربیتی و رشد اخلاقی فراگیران؛ ضرورت نام می یابد تا دانشجویان با داشتن الگوی مطلوب و در دسترس، از تشتت و اعوجاج رهایی یابند.

استادان واحد نور سوالات خود را در خصوص آداب و مشی استادی مطرح کردند که ابراهیمیان به آن پاسخ داد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *