سرخط خبرها
خانه / اخبار نهاد / کارگاه آموزشی تربیت فرزند در واحد نور به همراه کارکنان واحد محمود آباد

کارگاه آموزشی تربیت فرزند در واحد نور به همراه کارکنان واحد محمود آباد

کارگاه آموزشی تربیت فرزند با حضور رئیس واحد دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور؛ دکتر متولی و با تدریس دکتر حبیب الله حلیمی ، محقق و عضو هیات علمی دانشگاه مازندران با حضور اساتید و کارکنان واحد نور و مرکز محمودآباد در سالن کنفرانس واحدIMG_7488 نور در ساعت ۹ صبح روز شنبه مورخ ۹۴/۵/۱۰  بمدت ۴ ساعت برگزار گردید . در این کارگاه آموزشی دکتر حلیمی پیرامون اصول ، مبانی و زمینه های تربیت و تبیین مفهوم واژه تربیت پرداخته است.

وی در این نشست گفت: تأدیب کودک یعنی ملازم ساختن و مکلف نمودن او به رعایت ادب و اخلاق اسلامی ، بدین معنی که هر چند کودک نسبت به حکمت آداب مزبور، درک و فهمی ندارد ولیکن از باب تمرین و تمهید، وی را به انجام آنها مکلف می کنیم و مهم این است که کودک خود را در تکلیف احساس کرده، بداند اگر تن به تکلیف ندهد با الزامهایی روبرو خواهد شد. علی (ع) در این باره می فرماید : ” آن کس که ملکف به ادب شود ، بدیهایش اندک می گردد” . وی در ادامه گفت: بدیهی است خانه ای که ظریفترین نکات تربیتی ، با چنین دقتی در آن مراعات می گردد محل پرورش انسانهایی چون امام حسن (ع) ، امام حسین (ع) و زینب (س) خواهد بود. در پایان بد نیست متذکر شویم که اگر چه امیرالمؤمنین (ع) حقوق زیادی برای فرزندان قائل شده اند،‌اما از آن سو هم وظایفی برای فرزند بر شمرده اند که مهمترین آنها اینست که فرزند، پدر و مادرش را در هر چیز مگر در نافرمانی از خداوند سبحان اطاعت و پیروی کند.

وی با بیان نکته های کوتاه و در عین حال مهم گفت: کودکانی که هیچ وقت از والدین خود جدا نمی شوند کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی به جای اینکه از والدین و مراقبان شان دوری کنند، نیاز مفرط به داشتن ارتباط با آنها و بودن با آنها دارند. در سیر طبیعی رشد کودکان، که معمولااز شش ماهگی تا چهار سالگی ادامه دارد، کودکان در برابر جدایی از والدین اعتراض می کنند.

دکتر حلیمی در پایان تأکید کرد:

برقراری رابطه صحیح با فرزند، یکی از مهم ترین و اثربخش ترین عوامل تعلیم و تربیت او به شمار می آید. تأثیرپذیری شخص از جامعه، از سنین خردسالی آغاز می شود و این فرآیند تا واپسین لحظه های زندگی ادامه می یابد. بدین ترتیب، جایگاه مهم تعلیم و تربیت آشکار می شود. تاکنون از سوی صاحب نظران علوم تربیتی، روان شناسی و جامعه شناسی، تعریف های گوناگونی از تعلیم و تربیت ارائه شده است که برای نمونه یکی از آنها را بیان می کنیم:
مجموعه تلاش ها، فرصت ها، امکانات، اقدامات و برنامه ها، از بدو انعقاد نطفه تا واپسین دم حیات، برای شکوفاسازی توان های بالقوه فرد، به طور همه جانبه تا رسیدن به حداکثر ظرفیت.
با توجه به این تعریف، می توان دریافت که برای ایجاد رابطه مناسب با کودک و نوجوان، لازم است پدران، مادران، مربیان و معلمان مطالب مهمی را سرلوحه کار تربیتی خویش قرار دهند تا آینده سازان کشور، در محیطی امن و دوستانه رشد کنند و فرصت مناسبی برای شکوفایی استعدادهای بالقوه خود داشته باشند.
بدیهی است که تلاش و اهتمام جدی برای به فعلیت رساندن استعدادهای فرزندان این آب و خاک و ایجاد بستری مناسب برای بهداشت و سلامت روانی آنان، از وظایف عمده تمام کسانی است که به نوعی در امر تعلیم و تربیت مسئولند.
cdzxcz

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *